Karl Mortier - Podcast Channel

6 februari 2025. Karl staat als keynote speaker op Happiness@Work. Hij deelt zijn verhaal over de tekening van de uroloog als voorbeeld van visualisatie. Het applaus klinkt luid, maar in de coulissen voelt hij zich verweesd. Was dit wel het podium? Kwetsbaarheid is sterk — maar afhankelijk van het publiek. Bruggen bouwen blijft mooi, maar het fundament waarop ze rusten is nog belangrijker.
Jan verkent de ecologie van kwetsbaarheid: ecologisch afchecken in NLP — een keuze klopt wanneer ze goed is voor jezelf, de ander en het geheel. Het verschil tussen openheid en blootstelling. Communicatie zit in wat je terugkrijgt, niet alleen in wat je zegt. Herkalibratie na intense aanwezigheid. De oefening "Three Point Attention": voor je iets persoonlijks deelt, check drie punten — jezelf (ben ik oké?), de ander (is er ruimte?), de omgeving (is dit moment dragend genoeg?).

Sinds zijn diagnose hoort Karl ontelbare keren "Alles komt goed." Het voelt als een pleister op een wonde. Hij ontdekt het verschil tussen toxische positiviteit — een dun laagje vernis — en hoopvol vertrouwen: erkennen wat er is en toch stap voor stap vooruit. Zijn mentoren Lorenzo, Cristina en Franco, en de NLP-community van Judith Delozier en Robert Dilts, worden zijn Zwitserse zakmes.
Jan verkent hoe positief denken een emotie probeert te overschrijven, terwijl hoopvol vertrouwen haar laat bestaan en daarna bewust een volgende stap kiest. Overzorgen is een andere uiting van toxische positiviteit: de touwtjes in handen nemen om niet te hoeven voelen. De oefening "Van toxische positiviteit naar hoopvol vertrouwen": herken een zin die je gebruikt om emotie weg te wuiven, zoek de positieve intentie, en formuleer een nieuwe zin vanuit erkenning.

24 januari 2025. Karl wordt bijna 50 en hoort bij zijn huisarts het woord dat al dagen fluistert: carcinoma. Kwaadaardige prostaatkanker. Hij verlaat de praktijk, stapt bij een vriendin binnen voor warmte, en ontmoet later de uroloog die de Gleason-score onthult: 8. De tumor is agressief. Maar Karl zegt zonder aarzeling: "Dokter, ik vertrouw u."
Jan verkent bewustwording als voorwaarde voor verandering. Wat je niet benoemt, blijft meedoen. Wat je benoemt, gaat in de pauzestand. Emoties zijn richtingaanwijzers: verdriet wijst op gehechtheid, angst toont wat betekenisvol is, boosheid bewaakt een grens. Congruentie — voelen, denken en spreken op één lijn — is de eerste stap naar herstel. De oefening "In emotie staan": leg drie post-its op de vloer (verdriet, angst, hoop) en stap bewust in elke emotie.
 
Meer info over het boek: www.karlmortier.be

De onderzoeken zijn bijna rond. Karl staat voor de biopsie — een persoonlijkheidstest van zijn onwelkome gast. Net voor Nieuwjaar zingt hij alsof er niets anders bestaat. Intenser, voller, vrijer dan ooit. De biopsie duurt niet lang, maar het wachten begint. De tumor krijgt punten, en Karl weet: binnenkort komt het rapport op tafel.
Jan verkent closure — het natuurlijke streven van ons brein naar afronding. Wanneer informatie ontbreekt, vult het brein de leegte met scenario's. Met de metafoor van de cinema die stopt voor het einde, laat Jan zien hoe onzekerheid niet in de feiten zit, maar in de verhalen die we ertussen maken. State management wordt de sleutel: bewust omgaan met je innerlijke staat terwijl je wacht. De oefening "Het verhaal herkennen": schrijf in één zin welk verhaal je jezelf vertelt, en zet eronder — "Dit is een verhaal, geen feit."
 
Meer info over het boek: www.karlmortier.be

Karl voelt de stress toenemen nu de tumor officieel aanwezig is. Hij bedenkt de metafoor van de VIP-kamer — een plek waar alleen mensen mogen binnenkomen die naast je kunnen zitten, zonder medelijden. Zijn vriend Franco stelt de confronterende vraag: "Gastvrijheid is je grootste talent. Maar ga je echt élke gast in je lichaam verwelkomen?"
Jan verkent grenzen en ecologie in NLP: het evenwicht tussen wat goed is voor jezelf, de ander en het geheel. Een grens is geen muur, maar een filter. Congruent gedrag betekent dat woorden, emoties en lichaam in dezelfde richting wijzen. Wie te vaak "ja" zegt uit beleefdheid, negeert de signalen van het eigen systeem. Het lichaam laat vroeg of laat voelen dat er iets niet klopt.
Niet verwelkomen, wél erkennen — dat is het keerpunt. De oefening: stap in je eigen VIP-kamer en kies bewust wie een sleutel krijgt. Stel bij elke aanwezigheid de vraag: "Helpt dit mij om groter, rustiger of helderder te blijven?"  Meer info over het boek: www.karlmortier.be

Karl's favoriete hoofdstuk — en een uitgebreide aflevering. Karl zit bij de uroloog met MRI-beelden die hij niet begrijpt. Een man van 49 die anderen altijd leert om dingen zichtbaar te maken, zit zelf verloren in medische pixels. Dan stelt hij de vraag die alles verandert: "Dokter, wilt u het tekenen?" Met een balpen op bruin papier wordt de onzichtbare vijand plots begrijpbaar.
Jan verkent de kracht van visualisatie en representatiesystemen in NLP, en duikt diep in de Dual Coding Theory van Allan Paivio: ons brein slaat informatie op via twee parallelle routes — woorden en beelden. Wanneer beide systemen tegelijk worden aangesproken, wordt informatie krachtiger gecodeerd en beter onthouden. Beelden hebben directe toegang tot emoties. Ze worden niet vertaald, ze landen.
Dit is Karl's absoluut onderscheidend vermogen als coach en trainer: hij combineert storytelling met visuele elementen — cartoons, schema's, metaforen. Zijn boek is daar het bewijs van. De aflevering sluit af met visueel leiderschap en twee oefeningen: "Het bierkaartje en de stylo" (teken cirkel, vierkant en pijl) en "Het foto-archief"
 
meer info over het boek : www.karlmortier.be 

26 december 2024. Karl ligt in de MRI-scanner — drilboren en tamboers in zijn hoofd. Weken later het resultaat: een plekje van 14 millimeter, PI-RADS score 4. Karl maakt er piraten van — de onverwachte gast staat aan de reling, sabel in de hand, maar zijn koffers heeft hij nog niet uitgepakt.
Jan verkent hoe waarnemen, interpreteren en betekenis geven drie stappen zijn die zo snel op elkaar volgen dat ze samensmelten. De rol van filters en ankers in NLP: onbewuste verbindingen tussen prikkels en emoties die je beleving sturen. Maar je kunt ook bewust nieuwe ankers creeren — een ademhaling koppelen aan kalmte, humor als hulpbron activeren. De oefening: maak de zin af "In zulke situaties verwacht ik meestal dat..." en maak zo een onbewust filter zichtbaar.
 
Meer info over het boek: www.karlmortier.be

Karl gaat voor het eerst naar de uroloog. De PSA-paniek is wat gezakt, de hoop op geruststelling groeit — tot de arts beslist: "We doen een MRI." In deze aflevering verkent Jan het concept van interne representaties: de films, beelden en stemmen die zich binnenin afspelen en onze beleving sterker kleuren dan de feiten zelf. Met de metafoor van de afstandsbediening leer je hoe je submodaliteiten kunt bijsturen — het beeld kleiner maken, het volume zachter zetten, meer afstand creëren. De oefening: sluit je ogen, observeer je innerlijke film, en neem de regie over je eigen emoties. 
 
Meer info over het boek "De sleutel waar je niet om vroeg" via www.karlmortier.be

Karl komt thuis met onzeker nieuws en vertelt het meteen aan zijn vriendin. Haar reactie verrast: "Het komt goed." Eenvoudige woorden die als een anker werken — uitgesproken door iemand die weet wat het betekent om zonder goede zorg te leven.
In deze aflevering verkent Jan het principe van herkaderen uit NLP. Hoe één zin, uitgesproken door de juiste persoon, een nieuw raam kan openen. Het verschil tussen een context reframe — waarbij de situatie rond een feit verandert — en een betekenis reframe — waarbij de interpretatie van het feit zelf verschuift.
Herkaderen ontkent de pijn niet. Het verdoezelt de realiteit niet. Het is een daad van verantwoordelijkheid: dit overkomt me, en ik bepaal hoe ik ermee omga. De aflevering sluit af met de oefening: "Als ik hier later op terugkijk, wil ik kunnen zeggen dat ik..."
Gebaseerd op het boek "De sleutel waar je niet om vroeg — lessen in persoonlijk leiderschap voor onzekere tijden" van Karl Mortier. Meer info: www.karlmortier.be

In deze eerste aflevering van "De sleutel waar je niet om vroeg" vertelt Karl over het moment waarop een PSA-waarde van 10 alles in beweging zet. Hoe een simpel cijfer een hele keten van scenario's oproept — scenario's die meer zeggen over onze angsten dan over de werkelijkheid.
Walter leest het verhaal voor over de eerste confrontatie met onzekerheid, en Jan staat stil bij het NLP-principe "de kaart is niet het gebied": onze gedachten, overtuigingen en interpretaties zijn slechts een weergave van de werkelijkheid, niet de werkelijkheid zelf. Dezelfde gebeurtenis kan door verschillende mensen totaal verschillend ervaren worden.
Met een concrete oefening rond het communicatiemodel van NLP nodigt deze aflevering je uit om je eigen kaarten te onderzoeken — en te ontdekken dat er altijd een andere kaart getekend kan worden.
Gebaseerd op het boek "De sleutel waar je niet om vroeg — lessen in persoonlijk leiderschap voor onzekere tijden" van Karl Mortier. Meer info: www.karlmortier.be